ส่วนอุปกรณ์ ก็มีแค่ 1. ตะกร้อมือ 150 บาท 2. พายยาง 15บาท 3.พิมพ์เค้ก 80 บาท 4. กระดาษไข แค่นั้น
อ่านข้างกล่องแล้วก็มั่วนิ่มไป ผลน่ะหรอ 5555 เนื้อแน่นปั๊กเยยยย แต่พี่แอ๋ม พี่ข้างบ้านบอกอร่อยแต่แน่นไปอาจจะเป็นที่ตีไข่ไม่ขึ้นฟู หรือตีแป้งไม่เนียน หรือ ตีนานอันนี้ ไม่ทราบ รู้แต่ว่า ฮาาาาา สุดๆๆ
จะว่า ปลื้มกับคำชมว่า อร่อยไหม บอกได้เลยว่า ไม่ เพราะ ไม่ได้ปรุงเองไง ผสมอย่างเดียว คือมันรสชาติมาตราฐานอยู่แล้วอ่ะ แต่ออกมาดูเกือบไม่ได้เยยยย
ต่อมาด้วยความเมตตาจากพี่แอ๋ม เค้าก็เลยให้ยืมเครื่องตีไข่ ทีนี้ก็เลยดีมาหน่อย แต่ไม่ดีที่สุด มารู้เคล็ดลับภายหลังว่า อ่างผสมเค้าไม่ใช้พลาสติกกัน เลยต้องซื้อ อ่างผสมสแตนเลส มาอีก 1 ใบ ราคา 140 บาท
ว้าว! หลังจากนั้นก็เรียกได้ว่าสำเร็จไปอีกขั้น ชักอยากลองทำขายดู ก็เลยไปซื้อพิมพ์มาเพิ่มอีก 3 อันx80 บาท (ขนาด 8*8*1.5)กิจการดูเหมือนจะไปได้สวย แต่แล้ว พอสิ้นเดือน ค่าไฟออกมา จากเดิม 350 บาท ไม่เกิน 400 บาท เพิ่มเป็น 790 บาท ตั้งเท่าตัว คำนวณรายได้ กับค่าใช้จ่าย เป็นอันว่า เดือนนั้นขาดทุนด้านวัตถุ แต่คิดไปคิดมาก็กำไรชีวิต จากไม่คิดว่าจะทำเค้กได้ ก็ทำขายเป็นล่ำเป็นสัน มันไม่หยุดอยู่แค่นั้น เพราะความอยากมันครอบงำ หนังสือเบเกอรี่สรรหามาอ่าน
ลองทำไปทำมา ก็ตัดสินใจซื้อเตาอบแก๊ส ขนาด 1 ถาด ของโรงงานกล้วยน้ำไท (เมื่อ 5/2/2551)นี่ก็ใช้มาปีกว่าเกือบ 2ปีล่ะ เตาขนาดเนี้ยทำเค้กก็พอไหว แต่ทำขนมปัง แป้งโด รอเตาจนขึ้นไม่รู้จะขึ้นยังไง ตอนนั้นทุนมีจำกัด เลยเลือก ขนาดถาดเดียว (นี่ถ้าใครคิดจะซื้อเตาอบ คงต้องพิจารณาวัตถุประสงค์ของตนเองก่อนว่า จะซื้อมาใช้ส่วนตัวทำทานเอง หรือหวังผลกำไรทางธุรกิจ)
แต่ยอมรับนะ ว่าการทำเบเกอรี่นั้นสนุก มีความสุข เพลิดเพลิน มาก ยิ่งถ้าทำออกมาดีสำเร็จสวยงาม ตามมาด้วยคำชมในรสชาติ ก็สุดแสนจะปลื้ม แต่ถ้าครั้งไหน เละ ล่ะก็ เซ็งสุดๆๆ
อ่านบทความแล้วอยากทำเบเกอรี่ดูบ้างไหมล่ะคะ
บทความ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น